Translate

Zoeken in deze blog

Wordt geladen...

vrijdag 9 december 2016

HJ Weizen

Het smaakt en ruikt naar havermout en en vleugje banaan. De geur is typisch weizen en de smaak is goed, met een zijdezacht mondgevoel. De IJwit van gister smaakt wat wateriger, frisser en ietsje zuurder dan de weizen van HJ.

Her bier ziet er troebel uit, zoals een weizen betaamt.



Het etiket van HJ ziet er tegenwoordig wel iets moderner, minder robuust en authentiek uit dan vroeger. Maar ik ga het toch niet over etiketten hebben... bij het vergelijken van twee tarwebieren?

HJ weizen heeft een zachte tarwebiersmaak en met 5,7% is het een redelijk zwaar bier. 5,7% is een bijzonder alcoholgehalte. Zou die 0,7% iets bijdragen aan de smaak?

donderdag 8 december 2016

Ah 2016

Zo aan het eind van het jaar lag er weer een allerhande op de keukentafel met een krantje. Op blz. 66 staat een artikel over La Trappe. Vader abt Bernardus geeft er in aan dat een zwaar bier van 10% goed past bij hun filosofie van rust. De paar regels tekst staan naast een grote foto van een stoofvleesschotel met la Trappe Quadrupel. De Quadrupel is ingeschonken trouwens in een hoekig glas dat doet denken aan Hoegaarden. Vervolgens is er een recept met La Trappe Isid'or.


Al sinds 1884 wordt er gebrouwen binnen d emuren van de abdij. Vervolgens blijkt dat de abdij is gebouwd tussen 1891 en 1894. Het is dan ook een van de grotere monumenten van Nederland.   Vader abt Bernardus is in 1988 begonnen als 20-jarige en vind bierbrouwen een vorm van scheppen.

Op blz. 72-73 is er een overzicht van bierstijlen weergegeven. Er zijn 11 stijlen, 4 ingrediënten en 5 glazen weergegeven. Zo zijn er radler, witbier, pils, blond, weizen, tripel, dubbel, IPA, amber, herfstbock en quadrupel met elk een korte omschrijving, bitterheidgehalte, kleur en type glas. Ook is er aangegeven welke merken te koop zijn bij AH.

Op blz 104 staat een paginagrote reclame van Bavaria Glutenvrij Pils.



Op het einde van de allerhande (met name na blz. 170) is er aandacht voor wijn. Zo is er een wijntour in Toscane beschreven. Zo is er aandacht voor de Toscaanse druif, chianti, en dergelijke.

Ook opvallend dat AH aandacht heeft voor het voorkomen van phishing. Op zich mooi, maar het doet mij een beetje verplicht programmatisch aan. 'Wij hebben aandacht voor het probleem, want het stond in de allerhande. Mensen moeten dus niet klagen als ze door een nepmail onder naam van AH worden opgelicht, want ze hadden het kunnen weten...' (even ademhalen...)

Achterop staat een reclame van brouwers pilsener...

Tussen het blad zat nog een blad van een ander AH-blad (een of ander reclamekrantje). Op blz. 7 staat een foto van Henri Reuchlin (met dank aan Brouwerij Kompaan). Het gaat weer over de bierrevolutie. Reuchlin omschrijft het brouwen als 'het perfecte huwelijk tussen Moeder Natuur en menselijke slimheid'. De 'ambachtelijke component' zit volgens hem in de gebruikte mout en het brouwproces. Hierbij worden de natuurlijke ingrediënten water, hop en graan benoemd. Al zijn er ook Italiaanse brouwers die exotischer ingrediënten gebruiken, zoals hibiscus of basilicum. Volgens Amerikaanse  cijfers zouden er nu 120 biersoorten zijn. zo bezien zijn de 11 uit de allerhande dan maar een povere selectie. Vervolgens worden Britse IPA, Duitse Weizen en Belgische tripel benoemd als voorbeelden van biersoorten.  Het geeft wel aan dat bier een internationaal fenomeen.

Sinds 1985 is het aantal bierbrouwerijen in Nederland vertienvoudigd. Leuk detail vind ik dat La Trappe zich lange tijd heeft omschreven als het enige Nederlandse trappistenbier, maar nu in het artikel staat te lezen dat Zundert Trappist het enige trappistenbier met kruiden is. Ze worden benoemd als een succesvolle nieuwkomer. Ander succesvolle nieuwkomers zijn Maximus uit Utrecht en Kompaan uit Den Haag. De bieren van deze twee brouwerijen worden omschreven als klassiek met een nieuwe draai. Onder het artikel staan nog drie voorbeelden van speciaalbier: Brooklyn Brewery Lager, 'T IJ Zatte en La Trappe Blond. In de hoek van de pagina staat weer een reclame(tje) van Brouwers Pilsener.

Albert Hein heeft sinds 2015 speciaalbier in het assortiment en blijkbaar zijn ze er serieus mee.


Hoe het nieuwe eigen biermerk van Albert Heijn me met mezelf confronteert: een kind dat de spinazie wél eet als iemand doet alsof de lepel een vliegtuigje is.
Er gaat veel mis in Nederland, maar zolang het aanbod van speciaalbier in de supermarkt gestaag blijft uitbreiden, geloof ik dat het uiteindelijk allemaal wel goed komt. Het bierschap in de gemiddelde Albert Heijn is inmiddels bijna langer dan het wijnschap, vol flesjes met kleurrijke etiketjes met dromerige eilandscènes, gestippelde olifantjes die drijven op een kalme rivier of wulpse pin-ups met de houdbaarheidsdatum op hun billen getatoeëerd.  Ook gevestigde biermerken als Palm en Bavaria doen mee en proberen elkaar af te troeven met stemmige pastelkleuren en retro 3D-letters. Elk afzonderlijk flesje bier is een klein kunstwerkje en ik krijg er maar geen genoeg van.
‘Hé gezellig, weer een nieuw speciaalbiertje!’ dacht ik daarom, toen ik een stapel blauw-witte blikjes zag staan in het bierschap. ‘Brouwers’ stond in er in hippige zwarte letters op de verpakking, ‘de smaak van nu’. Het logo leek erg op dat van Brouwerij ’t IJ, maar dan met een authentieke brouwketel in plaats van een struisvogel. ‘Koop mij!’ schreeuwde de beeldtaal, ‘ik ben het soort bier dat jij wilt!’ De prijs was ook nog eens een stuk lager dan ik verwachtte. Ik was niet de enige die zich aangetrokken voelde tot dit nieuwe merk: die avond in het park dreven er in het gesmolten ijs van de koeltas talloze blikjes Brouwers.
Maar ‘Brouwers’ is helemaal geen hippe brouwerij in een loods aan de rand van Amsterdam-Noord, het blijkt gewoon het nieuwe eigen merk bier van Albert Heijn te zijn. Het biertje bestond al vanaf 1978, maar werd in 1999 vervangen door AH Pilsener. Nu is het dus weer terug, al lijkt het nauwelijks op het biertje dat het ooit was. Niet alleen is de verpakking dramatisch verhipt; in een poging beter aan te sluiten op de wensen van de hedendaagse consument wordt het bier nu gebrouwen met extra hop, in een proces dat ‘dry-hopping’ heet (al wordt op bierblogs betwijfeld in hoeverre dat terug te proeven is, aangezien dit een vrij duur proces is voor een budgetbiertje) (www.vn.nl/albert-heijn-brouwers/).
Albert Heijn is als een wrede spiegel, waarin ik mezelf zie als de beïnvloedbare zombie-consument die ik ben. Ik ben een verwende maar onwetende biersnob, die denkt dat het bier lekkerder smaakt als er een leuk plaatje op zit. Albert Heijn weet precies waar ik op val, en manipuleert me zonder moeite, alsof ik een nukkige baby ben die het hapje spinazieprut ineens wèl wil eten als iemand doet alsof de lepel een vliegtuig is.
En het ergste is: ik vind het niet eens erg. Het is juist prettig dat ik nu voor minder geld mooie blikjes bier kan kopen, en mezelf voordelig voor de gek kan houden. Ik ga dolgraag mee in deze illusie (die alleen verbroken wordt door de harteloze weergave van het aantal calorieën in één blikje, zoals Albert Heijn dat op alle eigen merk producten afdrukt). De kleuren van deze zomer worden blauw en wit (www.vn.nl/albert-heijn-brouwers/).

IJwit

IJwit is een bier van Brouwerij 't IJ te Amsterdam. IJwit is een witbier, een blond bier gebrouwen met gerstemout en tarwemout. De IJwit is gekruid met citroen en korianderzaad en bevat 6,5% alcohol (https://nl.wikipedia.org/wiki/IJwit).

De kleur van het bier is goudgeel romig. Het is geen pilsuiterlijk, maar ook niet traditioneel wittig zoals een witbier of weizen.
Het bier smaakt zacht en heeft een moutige zachtbittere smaak. Met 6,5% is het misschien een beetje te verraderlijk voor op een zomers terrasje. De koolzuur geeft tezamen met -volgens mij- de koriander een wat vreemde smaak aan het bier. Het is wel wat behaagelijk, maar echt bierig? Ik zet het af tegenover een HJ Weizen, ,maar daarover later meer...
Eiwitten of proteïnen vormen een grote klasse van biologische moleculen, die bestaan uit polymere ketens van aminozuren. De aminozuren in deze ketens zijn verbonden door peptidebindingen. Polypeptiden bestaan uit een lange keten van aminozuren die met elkaar verbonden zijn. Pas wanneer polypeptiden nog eens ruimtelijk opgevouwen worden door interacties tussen de atomen van de aminozuren spreekt men van een proteïne.
Organismen produceren eiwitten met verschillende functies, zoals bouwstoffen, enzymen, afweerstoffen. Voor organismen zijn eiwitten in hun voedsel essentieel. Eiwitten zitten in hogere concentraties onder andere in peulvruchten, vlees, gevogelte, eieren, vis, zuivelproducten en noten (https://nl.wikipedia.org/wiki/Prote%C3%AFne).

iwitten (proteïnen) zijn voedingstoffen (macronutriënten), net als koolhydraten en vetten. Macronutriënten zijn de drie bouwstoffen die je lichaam nodig heeft om te functioneren. Wetenschappers schatten dat het menselijk lichaam uit meer dan 100.000 eiwitten bestaat, die elk een ander doel hebben.
Eiwitten leveren zowel calorieën als aminozuren. Aminozuren zijn belangrijk als bouwstenen voor het eiwit in lichaamscellen. Elke cel herstelt en versterkt zich door de aanvoer van aminozuren (www.fit.nl/voeding/eiwitten-informatie/eiwitten).

Eiwit is een voedingsstof, net als koolhydraten en vet. Eiwit levert calorieën en aminozuren. Aminozuren zijn bouwstenen voor het eiwit in lichaamscellen. Een ander woord voor eiwit is proteïne.
Bijna alle levensmiddelen bevatten eiwit. Het komt voor in zowel plantaardige als dierlijke producten. ... Eiwit is belangrijk. Het levert calorieën en aminozuren. Aminozuren zijn bouwstenen voor het eiwit in lichaamscellen. Sommige aminozuren kan het lichaam zelf maken. Andere moeten uit het eten komen. Deze aminozuren heten essentiële aminozuren.
Er zijn dierlijke en plantaardige eiwitten. Dierlijke eiwitten zitten vooral in vlees, vis, melk, kaas en eieren. Plantaardige eiwitten zitten vooral in brood, graanproducten, peulvruchten, noten en paddenstoelen.
Volwassen personen hebben gemiddeld ongeveer 0,8 gram eiwit per kilo lichaamsgewicht nodig. Sommige groepen hebben wat meer nodig. Dat zijn vegetariërs, kinderen, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven. Ook mensen met bepaalde aandoeningen of wonden en kracht- en duursporters hebben iets meer nodig.
...
Eiwitten bestaan uit ketens van aminozuren. In totaal kan eiwit in eten 22 verschillende soorten aminozuren bevatten. De samenstelling, volgorde en structuur van deze aminozuren verschilt. Daardoor is elk eiwit uniek. Er zijn vele duizenden combinaties mogelijk van aminozuren.
Eiwitten kunnen ook voorkomen in combinatie met andere stoffen. Bijvoorbeeld samen met vetzuren en cholesterol in lipoproteïnes.
Een aminozuur is opgebouwd uit koolstof (C), zuurstof (O), stikstof (N) en soms ook zwavelmoleculen (S). Aminozuren kunnen op allerlei manieren aan elkaar gekoppeld zijn. Deze verbindingen zijn de zogenaamde peptiden. Korte aminozuurketens heten ’polypeptiden‘.
...
Van de 22 aminozuren kan het lichaam er 13 zelf maken. De andere 9 moet je via eten binnenkrijgen. Dat zijn de zogenaamde essentiële aminozuren. Daarnaast zijn er 6 semi-essentieel. Dat wil zeggen dat het lichaam ze normaal gesproken zelf kan maken. Alleen onder bepaalde omstandigheden, zoals bij sommige aandoeningen en ziekten, kan het lichaam er niet genoeg van maken. Dan is aanvulling via het eten nodig (www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/eiwitten.aspx).

Veel mensen denken dat dierlijke eiwitten beter zijn dan plantaardige eiwitten. Een mogelijke reden hiervoor zou kunnen zijn dat dierlijke eiwitten een rijker aminozuurprofiel hebben dan plantaardige eiwitten. Alleen soja bevat voldoende van alle essentiële aminozuren. Daarom moeten vegetariërs en vooral veganisten erop letten welke producten met eiwit zij eten. Graan en peulvruchten vullen elkaar goed aan. Graan is namelijk rijk aan methionine en arm aan lysine. Bij peulvruchten is het net andersom. Ook erwtensoep en brood of rijst en linzen zijn goede combinaties.
Uit een recent onderzoek uit 2015 blijkt ook dat er geen verschil is tussen de groep die gebruik maakte van whey eiwitten (dierlijke eiwitten) of van een vorm van plantaardige eiwitten (erwten-eiwit) in het opbouwen van spiermassa. Dit is een interessante bevinding, echter is één onderzoek onvoldoende om vast te kunnen stellen dat er geen verschil is in werking tussen beide vormen van eiwitten.
Als vegetariër of veganist is het belangrijk om in zijn geheel meer eiwitten te nemen. Vooralsnog is het onbekend of er een groot verschil bestaat tussen het effect van plantaardig of dierlijk eiwit (www.fit.nl/voeding/eiwitten-informatie/eiwitten).



woensdag 7 december 2016

Bierbuik van Kris Verburgh

Op http://watervat.blogspot.nl/ schreef ik het al over  'Veroudering vertragen' van Kris Verburgh.


Kris Verburgh (Wilrijk, 8 maart 1986) is een Belgisch publicist, arts en voedingsgoeroe. Hij schrijft vooral over kosmologie, de evolutietheorie, neurowetenschap en veroudering. Hij introduceerde een nieuw vakgebied, de nutrigerontologie, dat de rol van voeding in het verouderingsproces bestudeert.
Verburgh groeide op in Puurs. Zijn vader is doctor in de scheikunde, zijn moeder laborante. Van kleins af aan was Verburgh gefascineerd door wetenschap. Op 17-jarige leeftijd schreef hij zijn eerste boek Schitterend!, over het universum en de evolutietheorie. Hierdoor was hij de jongste auteur van een wetenschappelijk boek voor het grote publiek. Hij was als 18-jarige ook de jongste nominee voor de Eurekaprijs.
Op 21-jarige leeftijd publiceerde hij zijn tweede boek Fantastisch!, over evolutie en neurowetenschap. Dit boek werd ook genomineerd voor de Eurekaprijs. Op 25-jarige leeftijd was hij auteur van drie wetenschapsboeken, een primeur in de Lage Landen. Volgens de Volkskrant geldt Verburgh als 'een wonderkind'.
Verburgh studeerde geneeskunde aan de Universiteit Antwerpen en is daar magna cum laude afgestudeerd. Hij heeft opiniestukken geschreven voor NRC, de Volkskrant, De Morgen, Gazet van Antwerpen en EOS en trad op in diverse radio- en televisieprogramma’s (Noorderlicht, Dit was het nieuws, Pauw en Witteman). Hij geeft regelmatig lezingen over voeding, gezondheid en wetenschap (https://nl.wikipedia.org/wiki/Kris_Verburgh).


Kris Verburgh schreef zijn eerste boek toen hij 16 jaar oud was.
Op 25-jarige leeftijd was hij auteur van drie wetenschapsboeken.
Op 28-jarige leeftijd creëerde hij een nieuw wetenschappelijk vakgebied: 'nutrigerontologie'. Zijn artikel hierover werd gepubliceerd in het internationale wetenschappelijke tijdschrift 'Aging Cell'.
Zijn laatste boek 'De voedselzandloper' werd een bestseller en werd genomineerd voor 'Boek van het Jaar' (Nederland). Het nieuwe boek van Kris Verburgh, 'Veroudering vertragen'...(www.krisverburgh.net/)


Verburgh is schrijver van De voedselzandloper. In De voedselzandloper benadert Verburgh gezondheid en gewichtsverlies vanuit de biogerontologie (de wetenschap van het verouderingsproces). In het boek schrijft hij tevens dat de Nederlandse 'Schijf van vijf' en de Belgische 'voedingsdriehoek' verouderd zijn en te veel in dienst staan van de voedingsindustrie en landbouwindustrie, gezien de nadruk op graanproducten, vlees en melk.
Professor en voedingsdeskundige Luc Van Gaal van de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Antwerpen nam afstand van het boek, hij noemt het een gevaarlijk boek, omdat Verburgh brood en aardappelen afraadde voor diabetespatiënten en zich negatief uitliet over melkproducten. Verschillende onderzoeken spreken Van Gaal tegen. Het persbericht van Luc van Gaal werd na 2 dagen door de universiteit Antwerpen van de website gehaald. Het ViGEZ, een overheidsinstituut dat de klassieke voedingsdriehoek promoot, heeft zich gedistantieerd van dit boek, en is niet akkoord met de kritieken van Verburgh en andere voedingsexperts betreffende de klassieke voedingsdriehoek. Volgens ex-wetenschapsredacteur Tonie Mudde van de Volkskrant maakt Verburgh "spectaculaire claims die berusten op wetenschappelijk drijfzand". Psychiater en columnist Bram Bakker verdedigde de voedselzandloper in de Volkskrant door te zeggen dat de zandloper mensen doet nadenken over gezonde voeding, en dat dat goed is. Sommige van zijn claims en adviezen zijn voorbarig en onvoldoende onderbouwd, en in strijd met de gangbare visies....Wim Köhler uit een aantal punten van kritiek op Verburgh's boek Veroudering vertragen: Het langer jong-plan. Zo stelt Verburgh dat zaad- en eicellen het eeuwige leven hebben. Köhler spreekt dat tegen. Ook stelt Verburgh dat kankercellen het eeuwige leven hebben. Voor eeuwig leven van de mens is het nodig dat cellen in een organisme samenwerken, en kankercellen onttrekken zich daaraan. Verburgh stelt dat de calorische waarde van voedingsstoffen door onderzoekers worden bepaald door voedingsstoffen te verbranden. Calorieverlies tijdens de stofwisseling ten opzichte van de verbrandingswaarde wordt al decennia gecorrigeerd. Verburgh stelt dat door zelf geperst sap, zich beroepend op een onderzoek uit Costa Rica, de suikerpiek in het bloed minder hoog is dan bij winkelfruitsap. Het onderzoek uit Costa Rica vergelijkt echter winkelfruitsap mmet een suikerdrankje. Verburgh schrijft echter in zijn boek schrijft dat eicellen ook delen en dus niet als individuele cellen eeuwig blijven bestaan. Eicellen hebben manieren gevonden om zich continu te blijven verjongen, zodat baby’s jong geboren worden. Volgens Köhler wordt calorieverlies tijdens de stofwisseling al decennia gecorrigeerd. Deze correctie is volgens Verburgh onvoldoende, omdat ze geen rekening houdt met allerlei factoren zoals de lengte van de darm, het darmimmuunsysteem, effecten van voeding op het DNA, het epigenoom en het metabolisme (https://nl.wikipedia.org/wiki/Kris_Verburgh).


Ik heb die boeken  'De voedselzandloper'  en 'Veroudering vertragen' gelezen met in gedachte wat er over bier verteld zou worden. Alcohol is volgens Verburgh één van de macronutriënten naast eiwitten, koolhydraten en vetten. Als je er te veel van inneemt wordt je er dik van ( 'Veroudering vertragen' , blz. 48 en 181). In  'Veroudering vertragen'. kwam ik 'bier' niet tegen, maar el 'bierbuik'. Hij geeft hierbij diverse oorzaken, waarbij volgens mij ook blijkt dat het niet uitsluitend door bierdrinken ontstaat. Op blz. 181 van  'Veroudering vertragen' gaat Verburgh in op de vraag wat te veel alcohol is. Als je al een beetje te veel drinkt neemt dat alle voordelen weg. Net zoals te veel alcohol, kan ook te koffie ongezond zijn. Koffie en alcohol mogen met mate ( 'Veroudering vertragen', blz. 215 ). Rood vlees, suiker, brood, aardappelen (zetmeel) en pasta (nog meer zetmeel) zijn volgens Verburgh ongezond. Gezond is het om te vasten, net wat minder eten dan je nodig hebt. Daardoor gaat je lichaam zich meer richten op op onderhoud van cellen in plaats van groei. Dus dan werken die diëten toch wel? Gewoon minder eten en alcohol (bier) met mate drinken!




Zie hier een TV-reportage over gezond eten en hier nog een overzicht aan diverse TV-momenten over gezond eten (waaronder een sketch uit Southpark). Er is ook kritiek op (delen van) zijn uitspraken .Hier en hier nog een review van  'De voedselzandloper'. 

Als arts en wetenschapper wilde Kris Verburgh geen dieetboek schrijven. Met de Voedselzandloper streeft hij naar een gezond gewichtsverlies en het vertragen van het verouderingsproces. Hij geeft in een zandloperfiguur weer hoe ongezond voedsel vervangen kan worden door gezondere alternatieven. Over alcohol zegt hij: “Er zijn geen problemen bij matig alcoholgebruik, maar bij het drinken van te veel alcohol ontstaan er fikse problemen. Ook erkent hij de positieve gezondheidseffecten die matige, regelmatige alcoholconsumptie kan hebben. “ Wijn, bier, sterkedrank, allemaal reduceren ze nagenoeg even sterk de kans op een hartaanval.” In zijn zandloper staat rode wijn tussen water, groen en witte thee en versgeperst fruitsap als gezonder alternatief voor frisdranken, melk en niet-versgeperste fruitsappen (www.kennisinstituutbier.nl/nieuws/dieetgoeroe%E2%80%99s-alcohol).

Dus, geniet maar drink met mate...







dinsdag 6 december 2016

100% suikervrij drinken 6 Alcohol


Suikervrij, suikervrij, suikervrij???
Boeken genoeg over suikervrij...

Carola van Bemmelen en Sharon Numan (een foodie, bekend van de succesvolle blogs (zo staat het er echt) www.voedzo.nl en www.degezondemama.nl) hebben een boek uitgebracht over suikervrij drinken met ruim 100 recepten voor suikervrije drankjes en een overdosis aan slecht nieuws over suiker.

Er is zelfs een bijlage met alle gezondheidsrisico's van suiker. Nu geloo fik wel dat suiker slecht is. Sinds de jaren vijftig is het sporadische glaasje limonade vervangen door frisdrank, meerdere glazen per dag. Ook het snoepje en koekje zijn tegenwoordig overal en altijd. Geen wonder dat iedereen steeds dikker wordt. Ook de toename aan ADHD e.d. zou hiermee samen kunnen hangen.


Ach is die angst voor suiker niet overdreven? Het zal toch wel meevallen met suiker?




Tja, gezond water heeft nu eenmaal een slecht imago. Het is niet zo spannend zoals sterke drank, bier of frisdrank (wie verzamelt watermerken? Maar wie verzamelde als kind geen colaparafernalia? Ik verzamel bieretiketten). Romantisch een glas water drinken is er ook niet echt bij. Carola en Sharon proberen om in het boek alternatieven te geven voor saai kraanwater, met allerlei recepten om frisdrank en alcohol te weren.


Misschien is het toch niet zo overdreven. er zit veel suiker in drinken en er zijn dan ook nog eens veel pseudoniemen.synoniemen voor suiker....

Over de suikers in frisdrank ben ik het wel eens. Frisdrank is gewoon vloeibaar snoep, dat bol staat van suikers en zoetstoffen, zoals Aspartaam, Acesulfaam-K (E950) en HFCS (High Fructose Corn Syrup).

Na allerlei waarschuwingen over suiker in frisdrank (in cola en sinas zitten zo'n 6 klontjes per glas). En waarom is cola van dat ene merk zo populair geworden? Zou dat komen door de 9 gram cocaïne die er tot 1914 in zat? Aspertaam werd in 1965 ontdekt, maar pas in 1981 door de Amerikaanse FDA goedgekeurd (na een wisseling van de FDA-commissaris). Aspartaam breekt in het lichaam af tot methanol.

Nu is er ook wel kritiek op het boek:
De toon van het boek is negatief: aan alle dranken kleven vooral nadelen
Niet alle recepten zijn suikervrij. Veel recepten bevatten fruit waar suiker in zit, of honing of palmsuiker. Dat zijn natuurlijk ook gewoon suikers. We denken dat de auteurs deze recepten aangeduid hebben met een sterretje (*), maar kunnen de betekenis van het sterretje niet in het boek vinden
Het boek bevat veel onwaarheden zo zou suiker het risico op polio vergroten, zouden pasgeboren baby's uitdrogen door suiker en zou aspartaam tot het giftige methanol afgebroken worden. Dat laatste is juist, maar het gebeurt zulke kleine hoeveelheden dat het niet schadelijk is. Bovendien komen er bij allerlei andere processen in het lichaam ook methanol vrij. Voor een schadelijk effect moet je zo'n 35 liter frisdrank in een keer drinken
Net als bij het voorbeeld hierboven gebeurd is, is veel informatie in het boek uit zijn verband getrokken of zijn er bronnen gebruikt die onvolledig of onjuist zijn
Vaak is de informatie tegenstrijdig. Melk van de koe moet vermeden worden omdat het voor kalfjes is, terwijl geitenmelk als alternatief genoemd wordt. Wat drinken jonge geitjes dan? In het boek wordt enerzijds onderscheid gemaakt tussen industriële suikers en suikers in fruit. Suiker uit fruit is minder slecht, mits het 'in de verpakking' gegeten wordt. Echter, in de bijlage lijst 'de gezondheidsrisico's van suiker' wordt dit onderscheid niet gemaakt en spreekt men over 'suiker'. Dat schept verwarring.
De bronnen waar het boek naar verwijst, zijn geen onafhankelijke bronnen. Het stukje over kokoswater verwijst naar de website kokoswater.nl, die beheerd wordt door een leverancier van kokoswater
De pagina's over aspartaam zijn gebaseerd op aspartaam.nl een consumentenforum met vooral angstige berichten over aspartaam
Bij de weetjes over kokoswater vergeten de auteurs te vermelden dat het reguliere kokoswater dat in supermarkten verkocht wordt, vaak toegevoegd suiker bevat. Ook mist bij de nadelige effecten van koolzuurhoudend water tanderosie (www.consumentenbond.nl/dieet/honderd-procent-suikervrij-drinken/).

Uiteraard zijn de energiedrankjes en isotone sportdrankjes slecht (tenzij je echt veel hebt gezweet en inspanning hebt geleverd). Ook koffie en thee zijn slecht. Koffie, thee, frisdrank en zelfs vruchtensap zien ze als pretdranken. Enkel water is goed. Al is zowel kraanwater als flessenwater niet goed (zo lezen we op blz. 71). Kraanwater bevat nog zo'n 600 reststoffen die er niet uit worden gezuiverd, en ook flessenwater bevat ongezonde stoffen, zoals Bisfenol-A (BPA).

Het boek wisselt de negatieve verhalen over drinken en suiker af met leuke weetjes.


Water komt niet uitsluitend uit de kraan. Zo is er ook kokoswater. Dat is regenwater die door de bast van de kokosnoot heen is gefilterd en in de noot is achtergebleven. Aangezien dit kokoswater steriel is en bijna identiek is aan je bloedplasma werd het tijdens de tweede wereldoorlog gebruikt als infuus en om wondjes te ontsmetten. Gerstegras werd ontdekt door dr. Ann Wigmore die zich herinnerde dat haar moeder gerstegrassap te drinken gaf aan soldaten in de eerste wereldoorlog en er hun wonden mee behandelde. Gerstegrassap is rijk aan chlorofyl. Door de dames 'het groene bloed van de plant' genoemd. Water vinden de dames geweldig. Ze wijzen op het feit dat dr. Batmanghelidj in de Iraanse gevangenis ontdekte dat hij gevangenen kon genezen met water. Er zijn 3 symptomen om te bepalen of je vochttekort hebt:
1. Als je opstaat is het de bedoeling dat je een behoorlijke plas hebt; heb je dat niet dan is dat een indicatie dat je meer water kan/moet drinken;
2. Je ochtendurine hoort lichtgeel te zijn; is je urine donker dan kun je meer water gebruiken;
3. De bovenkant van je hand is gedurende de dag een goede indicator: pak een stukje huid tussen duim en wijsvinger en trek het zachtjes omhoog. Als het direct terugveert is het goed, maar als de huid even blijft staan is het tijd om meer water te drinken...

Water drinken doe je ook niet pas als je dorst hebt, maar gedurende de hele dag. Van vochttekort wordt je bloed stroperig er al je lichaamsprocessen vertragen. 99% van onze stofwisselingsprocessen vindt plaats in een vochtig milieu (waarvoor water nodig is).  De Japanse onderzoeker Mararu Emoto heeft water gefotografeerd dat aan muziek en vloeken werd blootgesteld.


Hierna worden de schadelijke gevolgen van melk en fruitsap besproken. Vervolgens volgen wat tips over het blenden van groene smoothies en dan komen we aan bij een vrouw met een glazen laars met bier...


Hoofdstuk 6 gaat over alcohol. Het begint over niet drinken. Iets wat in je familie misschien zo kan zijn, maar in je studententijd wat lastiger. Toch zeker als je niet enkel de smaak, maar ook de geur vies vindt. Het fenomeen Bob, maakt het niet drinken wel wat sociaal-geaccepteerder. Als je partner vervolgens wel drinkt. Als al je pogingen eindigen in kokhalzen. Tja, dan vind je het niet lekker... maar is het dan ook meteen ongezond?

Alcohol heeft hetzelfde effect als een glas vruchtensap of frisdrank...

Alcohol is een van de giftigste substanties voor het lichaam die bestaan. Er zijn veel onderzoeken die zeggen dat een glas alcohol gezondheidsbevorderende effecten heeft, maar de dames vragen zich af wie die onderzoeken heeft bekostigd. De gezondheidsvoordelen komen volgens de dames vaak door bestandsdelen, zoals resveratrol, die je ook in andere voedingsmiddelen kunt vinden, zoals bijvoorbeeld frambozen, blauwe bessen en noten.

Wijn is eigenlijk gewon bedorven druivensap in een mooie verpakking....Toch raden de dames (droge) rode wijn aan ten koste van bier.

Dronken mensen veroorzaken trammelant en één glaasje alcohol gooit heel je lijf in de war. Het is een 'gifbom' voor je lever en overmatig drankgebruik wordt in verband gebracht met kanker, leverziekten, hartziekten, hersenaandoeningen en beroertes. Daarnaast verstoort alcoholgebruik je hormoonhuishouding, slaapritme, bloeddruk en regeling van je lichaamstemperatuur. Met één glas alcohol dood je duizenden hersencellen. Op het moment dat je je dus licht in je hoofd voelt na het drinken heb je tienduizenden hersencellen gedood...

Volgens mij overdrijven de dames hier nu toch wel een beetje...Volgens mij veroorzaakt het drinken van een glas alcoholhoudende drank echt niet dat er direct duizenden cellen afsterven. En zelfs al zou dat gebeuren dan kun je dat echt niet voelen... verwacht ik.

Je lever breekt de alcohol (ethanol, die de drank alcoholisch maakt) af, net zoals de fructose van frisdrank. De lever zet het om in vet, het lever cholesterol en triglyceriden op. De verwerking van alcohol kost energie. Veel of regelmatig drinken kan dus leiden tot een vervette lever. Wist je dat vrouwen een kleinere lever hebben dan mannen? Daarom zijn ze sneller dronken en hebben ze meer last van een kater...

Door drie bier schakelen je hersenen over van glucoseverbranding naar alcoholverbranding, waardoor het gehalte aan creatine en choline afnemen. Creatine beschermt de hersencellen en speelt een rol bij de energiehuishouding, terwijl choline een bestandsdeel is van de celmembranen. Het is dus slecht voor je gezondheid. Volgens de dames is er geen enkel onderzoek dat aantoont dat matig drankgebruik gezond is. Volgens de dames komt verlenging van de levensduur meer uit het feit dat drinkers tijdens die momenten wat meer ontspannen zijn en dat de gezelligheid en rust beter zijn voor de gezondheid dan de alcohol....

Als je alcohol drinkt is het verstandig om er een glas water bij te drinken en een eiwitportie, zoals 'n handje ongebrande noten, stukje kaas of een gekookt eitje of een avocado(dip) bij te eten.

Wist je dat bier van oorsprong een vrouwendrank is?
Dit vonden de Romeinen al, maar kijk ook naar je lichaam: bier bevat veel fyto-oestrogeen, een plantaardige vorm van het vrouwelijk hormoon oestrogeen. Hierdoor kan een overmatige consumptie leiden tot vetopslag op buik en borsten. en het verstoren van de mannelijke vruchtbaarheid.

Vervolgens volgen allerlei suikerloze recepten voor het maken van cocktails???

Hoofdstuk 7 gaat in op koffie en thee. Koffie is verslavend en de cafeïne droogt je lichaam uit, maakt je dik en dom. Ook thee is slecht, al is verse kruidenthee dan weer niet zo slecht...
***

Nou ja, ik ben niet echt overtuigd. Vooral vanwege het ontbreken van een alternatief. Een hopthee is op zich wel lekker, maar dat kan een rookbier of stout niet vervangen...



Even wat feitjes nalopen:

Wist u dat...?!
Coca-Cola oorspronkelijk groen was?
roeger toen de eerste cola werd gemaakt was deze nog groen van kleur.
Coca-Cola is uitgevonden door de apotheker John Pemberton, die het drankje als een medicijn ontwikkelde tegen onder andere hoofdpijn en vermoeidheid (www.wistudat.net/site_popup.php?id=45www.frizzling.nl/wist-je-dat/wist-je-dat-coca-cola-eigenlijk-groen-was/) (https://nl.wikipedia.org/wiki/Coca-Cola). De oorspronkelijk kleur van cola was groen. Dit werd ook een tijdje in deze kleur verkocht maar in 1887 werd er karamel aan toegevoegd om de bruine kleur te creëren (www.goeievraag.nl/eten-drinken/dranken/vraag/15419/ziet-cola-kleurstof-eruit).

Wist je dat er vroeger cocaïne in Coca-Cola zat?
Coca-Cola is uitgevonden door een apotheker John Pemberton. Frank Robinson, een vriend en de boekhouder van John kwam op het idee om het drankje Coca-Cola te noemen. Hij kwam op de naam door de twee namen van de oorspronkelijke ingrediënten te combineren: een extract van cocabladeren en kolanoten, deze geeft Cola de welbekende smaak.
Rond 1885, werd het coca-extract vooral gebruikt in geneesmiddelen, onder andere voor drankjes tegen veroudering, hoofdpijn en om de seksuele drift te bevorderen. De hoeveelheid cocaïne dat in Coca-Cola zat is moeilijk te bepalen, omdat het recept geheim was. De slogan “Have a Coke and smile” paste toen perfect bij het bruine suikerdrankje, hoewel de laatste slogan “Open Happiness”, ook toepassend was geweest..
Doordat het recept geheimgehouden werd, ontstond het gerucht dat er cocaïne in Coca-Cola zou zitten. In 1909 moest Coca-Cola daarvoor naar de rechtbank. De rechtszaak duurde 10 jaar, maar men heeft nooit kunnen aantonen dat Cola cocaïne zou bevatten. Volgens onderzoekers is het laatste spoortje cocaïne in 1903 al uit Coca-Cola verdwenen....Coca-Cola is nog steeds de grootste afnemer van cocabladeren en het recept is nog steeds geheim ...Het geheime ingrediënt in Coca-Cola is een combinatie van verschillende natuurlijke smaakstoffen die samen 7X worden genoemd. De geheime formule wordt bewaard in een bankkluis in Atlanta in de staat Georgia, VS.(www.wat-is.net/wist-je-dat-er-vroeger-cocaine-in-coca-cola-zat/).

Cocaine is a highly addictive central nervous system stimulant extracted from the leaves of the coca plant, Erythroxylon coca. Coca leaves, the source of cocaine, were used by the Incas and other inhabitants of the Andean region of South America for thousands of years, both as a stimulant and to depress appetite and combat apoxia (altitude sickness). Despite the long history of coca leaf use, it was not until the latter part of the nineteenth century that chemist Friedrich Gaedcke first extracted the active ingredient cocaine hydrochloride from the leaves. The new drug soon became a common ingredient in patent medicines and other popular products and was soon sold over the counter in many forms at pharmacies until 1916. Sigmund Freud even described it as a “magical drug” (www.peachridgeglass.com/2012/09/if-you-wanna-hang-out-youve-got-to-take-her-out-cocaine/).

When cocaine and alcohol meet inside a person, they create a third unique drug called cocaethylene. Cocaethylene works like cocaine, but with more euphoria. So in 1863, when Parisian chemist Angelo Mariani combined coca and wine and started selling it, a butterfly did flap its wings. His Vin Marian became extremely popular.....Seeing this commercial success, Dr. John Stith Pemberton in Atlanta -- himself a morphine addict following an injury in the Civil War -- set out to make his own version. He called it Pemberton's French Wine Coca and marketed it as a panacea....But as Pemberton's business started to take off, a prohibition was passed in his county in Georgia (a local one that predated the 18th Amendment by 34 years). Soon French Wine Coca was illegal -- because of the alcohol, not the cocaine.
Pemberton remained a step ahead, though. He replaced the wine in the formula with (healthier?) sugar syrup. His new product debuted in 1886: "Coca-Cola: The temperance drink." (www.theatlantic.com/health/archive/2013/01/why-we-took-cocaine-out-of-soda/272694/)

While it is widely known that John Pemberton, an Atlanta pharmacist, invented Coke as a kind of patent medicine, it was in fact his second drink. His first, an 1884 invention called French Wine Coca, was a copy of a popular French wine that contained cocaine. But in November 1885, just as the product began to sell, Atlanta outlawed alcohol sales.
cross the nation, support for prohibition was often tied to the desire by native whites to control European Catholics, American Indians, Asian-Americans and, especially in the South, African-Americans. It gave police officers an excuse to arrest African-Americans on the pretext of intoxication.
Pemberton went to work on a “temperance drink” with the same “medicinal” effects, and he introduced Coca-Cola in 1886. At the time, the soda fountains of Atlanta pharmacies had become fashionable gathering places for middle-class whites as an alternative to bars. Mixed with soda water, the drink quickly caught on as an “intellectual beverage” among well-off whites (www.nytimes.com/2013/01/29/opinion/when-jim-crow-drank-coke.html?smid=fb-share&_r=0).


During early attempts of the prohibition of alcohol, many encouraged people to drink cocaine, as a medicine or in the form of the fountain drink Coca-Cola. Some might try to downplay this now by saying it was in small amounts though cocaine was pretty much the main ingredient. This widespread use quickly raised concerns about the drug’s negative effects. In the early 1900s, several legislative steps were taken to address those concerns including the Harrison Act of 1914 which banned the use of cocaine and other substances in non-prescription products. In the wake of those actions, cocaine use declined substantially (www.peachridgeglass.com/2012/09/if-you-wanna-hang-out-youve-got-to-take-her-out-cocaine/).

The Coca-Cola we know today still contains coca -- but the ecgonine alkaloid is removed from it. Perfecting that extraction took until 1929, so before that there were still trace amounts of coca's psychoactive elements in Coca-Cola. As Dominic Streatfield describes in Cocaine: An Unauthorized Biography, the extraction is now done at a New Jersey chemical processing facility by a company called Stepan. In 2003, Stepan imported 175,000 kilograms of coca for Coca-Cola. That's enough to make more than $200 million worth of cocaine. They refer to the coca leaf extract simply as "Merchandise No. 5."  The facility is guarded (www.theatlantic.com/health/archive/2013/01/why-we-took-cocaine-out-of-soda/272694/).


De kunstmatige zoetstof aspartaam, ofwel E951, is het meest bekende vervangmiddel voor suiker. Het is een chemische stof die in duizenden voedingsproducten zit (http://jessevandervelde.com/16-dingen-die-er-in-je-lichaam-gebeuren-als-je-aspartaam-eet/).  Er zijn op de wereld twee grote producenten van aspartaam voor gebruik in levensmiddelen. NutraSweet, ooit onderdeel van Monsanto, een Amerikaanse chemiereus die berucht is om haar gentech-experimenten. Sinds 2000 is NutraSweet eigendom van de investeerdersgroep J.W. Childs. Nutrasweet is marktleider op het gebied van aspartaam. De andere grote aspartaamproducent is ‘Holland Sweetner Company’ (HSC). HSC is voor 50% eigendom van DSM. HSC stopt per 1 januari 2007 met de productie van aspartaam. Volgens HSC: “The global aspartame markets are facing structural oversupply, which has caused worldwide strong price erosion over the last 5 years. (N. Barning, 2006)”. NutraSweet krijgt dus een monopolypositie op de aspartaammarkt.
Aspartaam is de meest gebruikte zoetstof te wereld. 43% van alle zoetstof is aspartaam. Verder is 34% sacharine, 17% cyclamaat en 6% acesulfaam-K gebruikt (http://wetenschap.infonu.nl/diversen/161-is-aspartaam-een-gevaarlijke-stof.html).

De goedkeuring van de zoetstof aspartaam door de Amerikaanse Voedsel en Waren Dienst (FDA) was de meest omstreden goedkeuring ooit. Maar niet vreemd dat dit uiteindelijk goed gekeurd werd. De oorspronkelijke eigenaar Donald Rumsfeld verkocht, als Searle directeur, het merk Aspartaam aan Monsanto. En zoals we weten heeft is Donald Rumsfeld mede grondlegger geweest van de oorlog tegen Irak, die bewezen gestart is om redenen die verzonnen zijn. Meer dan 80% van alle klachten ingediend bij de Amerikaanse Voedsel en Waren Dienst (FDA) zijn klachten over aspartaam! (http://gezondheidenvoeding.nl/voeding/e-nummers/aspartaam-e951-kunstmatige-zoetstof/)

In 1975 werd de goedkeuring van aspartaam door de Amerikaanse Food & Drug Administration, FDA, uitgesteld wegens te weinig (en vooral onzorgvuldig) wetenschappelijk bewijs. In 1980 werd de zoetstof alsnog geweigerd omdat het volgens de FDA onveilig was om in voeding te verwerken. In 1981 werd er onder invloed van de politiek een nieuwe FDA commissaris aangewezen en plots werd aspartaam wel goedgekeurd. Vanaf die tijd tot in de jaren negentig waren er al meer dan 10.000 klachten ingediend bij de FDA. In 1995 werd de FDA uiteindelijk gedwongen om een lijst van aan aspartaam gelieerde symptomen en klachten die in de afgelopen jaren gemeld waren bij de FDA openbaar te maken. Op die lijst stonden 92 verschillende klachten zoals duizeligheid, geheugenverlies, chronische vermoeidheid, slapeloosheid, fobieën, versnelde hartslag, misselijkheid of braken, jeuk en allergische reacties, artritis, branderige urine, buitensporige honger of dorst, kaalheid en dunner wordend haar, seksuele problemen of impotentie, spierkrampen, gewrichtspijn, oorsuizen, chronische hoest, huiduitslag en gewichtstoename (http://jessevandervelde.com/16-dingen-die-er-in-je-lichaam-gebeuren-als-je-aspartaam-eet/). De goedkeuring was in 1974 bijna rond, toen er twijfels rezen over de veiligheid van de ontledingsproducten fenylalanine en methanol. Dat is daarna nauwkeurig uitgezocht. Het was behoorlijk moeilijk te beoordelen omdat aspartaam zo’n natuurlijke zoetstof is. De bestanddelen methanol, fenylalanine en asparaginezuur komen in talloze eet- en drinkwaren voor. In een glas melk zit meer fenylalanine en in een glas tomatensap vele malen meer methanol dan in een blikje ‘light’ frisdrank. Het effect van bijvoorbeeld de fenylalanine in de aspartaam moest worden beoordeeld apart van het effect van diezelfde stof in melk, kaas en eieren.
Daar kwam bij dat nieuwe zoetstoffen werden omgeven door de nodige achterdocht. Cyclamaat werd in 1969 in de VS verboden omdat het de kans om kanker te krijgen zou vergroten. (In Nederland wordt het nog steeds verkocht, E952). Sacharine (E954) onderging om dezelfde reden bijna hetzelfde lot, maar voor deze zoetstof werd een speciale wet vervaardigd die de verkoop voorlopig mogelijk maakte. Het leek te mooi om waar te zijn dat aspartaam helemaal zonder gevaar was (http://skepsis.nl/aspartaam/). In 1981 wees de Amerikaanse president Ronald Reagan de FDA-onderzoeker Arthur Hull Hayes aan om aspartaam nogmaals te onderzoeken. Deze deed dat, en concludeerde op grond van een enkel Japans onderzoek dat aspartaam veilig was. Dat jaar werd aspartaam vrijgegeven voor gebruik in droge levensmiddelen. In 1983 werd aspartaam goedgekeurd voor gebruik in koolzuurhoudende dranken en vanaf 1993 mocht aspartaam gebruikt worden in andere dranken, gebakken voedsel en gebak.
Verschillende groeperingen beweren dat er tijdens deze toelatingsprocedure gesjoemeld is met onderzoeksresultaten. Onder andere de Mission Possible Foundation, uit Atlanta, VS. De stichting ziet aspartaam als volgt: ‘’Aspartame is a toxic poison unfit for human consumption... a slow neurotoxin that is especially bad for diabetics” (Martini, B, 1996).
Wat verdacht zou zijn was dat bijvoorbeeld de huidige minister van defensie van de Verenigde Staten, Donald Rumsfeld, van 1977 tot 1985 betrokken is geweest bij G.D. Searle/Monsanto. Eerst als directeur, vervolgens als voorzitter van de raad van bestuur en daarna als commissaris. Rumsfled was in die tijd ook al bezig in de politiek en zou nauwe contacten hebben gehad met de FDA.
Ook zou Hayes, die aspartaam heeft goedgekeurd, later een riante baan krijgen als adviseur bij het marketingbedrijf van Monsanto. In Europa is aspartaam door de European Food Safety Agency (EFSA) sinds 1985 goedgekeurd voor gebruik in alle levensmiddelen, en heeft het E-nummer E951 toegekend gekregen (http://wetenschap.infonu.nl/diversen/161-is-aspartaam-een-gevaarlijke-stof.html).

Aspartaam is een kunstmatige zoetstof, tegenwoordig in meer dan 6000 voedingsproducten verwerkt en dit aantal stijgt nog altijd. Aspartaam wordt gebruikt in dieet ('light') producten zoals frisdrank en tafelzoetjes, maar ook in producten als ranja, yogi, dubbeldrank, yoghurt, kwark, yakult, snoep, taart, kauwgom, vitaminepreparaten, peutertandpasta, enz. ....September 2007: Ramazzini publiceert de resultaten van weer een nieuw onderzoek over aspartaam. Dit onderzoek onderstreept de resultaten van hun eerdere onderzoek in 2005, echter zou uit dit onderzoek blijken dat hoe eerder aspartaam toegediend werd (foetale fase), hoe meer kankerverwekkend de zoetstof is (www.aspartaam.com/).

Aspartaam is een methylester van het dipeptide dat is opgebouwd uit de aminozuren asparaginezuur en fenylalanine. De zoetstof is de stereo-isomeer L-fenylalanine. De variant D-fenylalanine smaakt niet zoet, omdat het door zijn structuur niet kan binden aan de smaakpapillen voor zoetheid op de tong. Zowel asparaginezuur als fenylalanine komen normaal in onze voeding voor....De zoetstof werd in 1965 bij toeval ontdekt door James Schlatter, die bij G.D. Searle & Co, in Skokie, Illinois, Verenigde Staten, werkte. Hij deed onderzoek naar de ontwikkeling van een medicijn tegen maagzweren en maakte daartoe een reeks van verbindingen die telkens uit twee aminozuren bestonden. Een van deze verbindingen was gemaakt van asparaginezuur en fenylalanine. Toen Schlatter aan zijn vinger likte om een stuk papier op te pakken, constateerde hij dat zijn vinger zoet smaakte. Het bleek dat zijn vinger vervuild was met de door hem gesynthetiseerde stof aspartaam. De stof werkte weliswaar niet als maagbeschermend, maar het leidde wel tot een groot commercieel succes voor de firma. In de tijd dat aspartaam nog onder octrooi viel, kon de firma hoge prijzen verlangen voor de zoetstof, die opliepen tot 100 dollar per kilogram. Om een zelfde zoetkracht te bereiken als met suiker, was zo weinig nodig, dat de kosten voor het zoeten met aspartaam nog altijd lager waren dan de kosten voor het verbruik van suiker (https://nl.wikipedia.org/wiki/Aspartaam).

Aspartaam is een kunstmatige zoetstof, die ongeveer 200 keer zoeter is dan suiker en nauwelijks calorieën levert. Je vindt aspartaam vooral in light-frisdrank, suikervrij snoepgoed en zoetjes. Het heeft het E-nummer E951. ...Een onderdeel van aspartaam is fenylalanine. Mensen met de erfelijke stofwisselingsziekte phenylketonurie (PKU) kunnen dat niet afbreken. Op het etiket van producten met aspartaam staat daarom de waarschuwing ‘Bevat een bron van fenylalanine’...Aspartaam valt in het lichaam uiteen in methanol en de lichaamseigen aminozuren fenylalanine en asparaginezuur. Aminozuren zijn de bouwstoffen van eiwit.
Het lichaam verwerkt aspartaam hetzelfde als ieder ander natuurlijk eiwitbrokstukje.
Fenylalanine en asparaginezuur
Fenylalanine en asparaginezuur zijn onderdelen van ieder eiwit, bijvoorbeeld melk- en kippenei-eiwit. Je hebt aminozuren nodig om lichaamseiwit op te bouwen. ... Bij het afbreken van aspartaam in het lichaam ontstaat een kleine hoeveelheid methanol. Het lichaam maakt zelf ook een beetje methanol aan. In grote hoeveelheden kan methanol gezondheidsproblemen zoals blindheid veroorzaken. Een schadelijke hoeveelheid methanol zit alleen in zelf gestookte jenever die ondeskundig is gedestilleerd.
In 1 liter light frisdrank zit ongeveer evenveel methanol als in vruchtensap en wijn...Er bestaan geen studies die aanwijzingen geven dat aspartaam slecht is voor de gezondheid of kankerverwekkend is. In 2006 en 2007 zijn 2 studies gepubliceerd door het Italiaanse Ramazzini Instituut, waaruit zou blijken dat proefdieren kanker krijgen als gevolg van aspartaam.
Naar deze studies is zeer goed gekeken door de Europese Voedselveiligheidsautoriteit (EFSA). Hun conclusie was dat de tumoren die waren gevonden niet kwamen doordat de ratten aspartaam kregen, maar omdat ze chronische ontstekingen hadden aan de ademhalingsorganen. De ratten waren dus al ziek voordat ze getest werden. Bovendien bleek de statistiek in het onderzoek niet te kloppen. (www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/intensieve-zoetstoffen/aspartaam.aspx).

Aspartaam wordt in het lichaam verwerkt als een eiwit en wordt in het lichaam afgebroken tot aminozuren als asparaginezuur en fenylalanine. Dat zijn stoffen die ook in natuurlijke voeding voorkomen en zijn niet schadelijk. Maar bij de afbraak van aspartaam komt ook methanol vrij, een giftige stof die in grote hoeveelheden schadelijk is voor het lichaam. De Amerikaanse Environmental Protection Agency EPA legt uit dat dit gif zich ophoopt in het lichaam omdat de uitscheiding zo traag is. Zij adviseren niet meer dan 7,8 mg per dag te nemen, een liter frisdrank bevat al ongeveer 56 mg. Wanneer deze stof een temperatuur krijgt boven de 30 graden ontstaat het vrije methanol (oxidatie), en dat gebeurt in het lichaam omdat ons innerlijk milieu zo rond de 37 graden ligt. De stof wordt dan omgezet tot formaline en formaldehyde. Deze laatste is een neurotoxine. Methanol heeft de eigenschap dat deze de hersenbarrière kan doordringen, waarna de stof het zenuwstelsel in kan komen en invloed uitoefen op de neurotransmitters en hersenfuncties. Dit kan uiteindelijk hersenschade tot gevolg hebben, zo bleek uit onderzoek in 2008. Het heeft ook een negatieve invloed op het emotioneel functioneren en de leercapaciteit, aldus de onderzoekers....aspartaam [is ook] een excitotoxine. Deze stof prikkelt de zenuwen en een chronisch overprikkelde zenuwcel sterft uiteindelijk af. De stof stimuleert dus als het ware het centrale zenuwstelsel waardoor deze ontregelt raakt, zo legt neurochirurg Dr. Russel Blaylock uit. Hij is auteur van het boek Excitotoxins, The taste that kills. ...Aspartaam verandert de verhoudingen van aminozuren in het bloed. Het verlaagt de niveaus van neurotransmitters als serotonine, tyrosine, dopamine, norepinephrine en adrenaline. Dit heeft een invloed op de geestelijke gemoedstoestand. Serotonine heeft een positieve werking op onze stemming en gemoedstoestand. De gevolgen van een tekort zijn stress, onrustig en opgejaagd zijn, slecht slapen en somber zijn.....Uit onderzoeken in 2008 en 1986 bleek dat aspartaam aanvallen van migraine kan veroorzaken. De reden hiervoor is, net als bij de verhoogde kans op depressie, dat aspartaam de neurotransmitterverhoudingen kan verstoren in het brein, zo stellen de onderzoekers.....Aspartaam wordt door veel vooraanstaande gezondheidsexperts afgeraden. Mede omdat het (dan wel in heel hoge doses) kankerverwekkend zou zijn. Vele wetenschappelijke onderzoeken bevestigen dit, zoals onderzoek in 2010 onder muizen dat specifiek gericht was op longkanker en leverkanker. Formaldehyde speelt een rol bij de ontwikkeling van kanker.....De smaakpapillen proeven geen verschil tussen suikers en aspartaam waardoor de pancreas gewoon insuline afscheidt. De insuline treft alleen niet de suiker aan waar het voor afgescheiden is, hierdoor gaat de insuline suikers uit de bloedsomloop halen, wat de bloedsuikerspiegel doet dalen. Omdat het lichaam wil voorkomen dat de bloedsuikerspiegel te veel daalt geeft het een seintje af dat suikers dringend nodig zijn, waardoor de drang naar het eten van zoetigheid alleen maar groter wordt. Je krijgt dus alleen maar meer trek in zoetigheid door aspartaam. Dit alles kwam ook uit een groot onderzoek onder vrouwen in Frankrijk (2013), uit dit onderzoek dat veertien jaar duurde bleek dat vrouwen die light frisdrank dronken door de zoetstoffen meer en sneller in gewicht aankwamen dan de vrouwen die geen light frisdrank dronken. Bovendien was hun risico op diabetes groter....Recent onderzoek (2014) van het Israëlische Weizmann Institute of Science toonde aan dat zoetstoffen de suikerstofwisseling kunnen veranderen waardoor diabetes kan ontstaan. De onderzoekers voegden een aantal zoetstoffen, waaronder aspartaam, toe aan het drinkwater van muizen. Andere muizen dronken suikerwater. Het bloedsuikergehalte van de muizen die het water met de kunstmatige zoetstoffen dronken, was hoger dan de muizen die suikerwater kregen. De onderzoekers stellen dat dit wijst op een verminderde glucosetolerantie, waardoor diabetes kan ontstaan.
(http://jessevandervelde.com/16-dingen-die-er-in-je-lichaam-gebeuren-als-je-aspartaam-eet/).

De drie ‘verdachten’ die schade aan het lichaam zouden kunnen toebrengen zijn fenylalanine, aspartaat en aspartylfenylalanine diketopiperazine. De eerste is alleen bewezen gevaarlijk voor mensen met fenylketonurie, daarom staat er altijd op met aspartaam gezoette producten ‘bevat een bron van fenylalanine’. Deze mensen zijn sowieso op een streng dieet en staan onder dokterstoezicht. Over aspartylfenylalanine diketopiperazine is nog te weinig onderzoek gedaan om er een goed oordeel over te vellen. Natuurlijk kun je wel stellen dat er blijkbaar nooit een direct verband tussen de stof en een ziekte gezien is, waardoor er weinig animo voor onderzoek is. De meest verdachte stof is aspartaat. Als de studies over knaagdieren inderdaad kunnen worden doorgetrokken naar mensen, is aspartaat een gevaarlijk excitotoxine, vooral in combinatie met andere excitotoxines. Vele gezaghebbende organisaties (waarondere de EFSA) hebben na diepgaand onderzoek geconcludeerd dat aspartaam veilig is (http://wetenschap.infonu.nl/diversen/161-is-aspartaam-een-gevaarlijke-stof.html). Volgens het Voedingscentrum en EFSA, de Europese voedselveiligheidsautoriteit mag je 40 milligram per kilo lichaamsgewicht gebruiken. Dat betekend dat een gemiddeld persoon die 65 kg weegt en per dag 4,3 liter aan frisdrank zou mogen drinken.
Nu is het de vraag of je met 40 wel aan de veilige kant zit het Ramazzini instituut voor kankeronderzoek heeft in 2005 namelijk aangetoond dat het kantelpunt ligt bij 20 mg per kilogram lichaamsgewicht en als je meer gebruikt er een significante toename werd gemeten in lymfomen, leukemie en hersentumoren.
En in 2007 is aangetoond dat aspartaam voor jonge kinderen nog veel gevaarlijker is omdat die minder gewicht hebben. Het kantelpunt bij kinderen zou al beginnen bij 5 mg per kilogram lichaamsgewicht. De zoetstof industrie voelt waarschijnlijk de hete adem van de anti-aspartaam beweging en komt met websites die vertellen dat aspartaam geen enkel gevaar oplevert; zoals zoetstoffen.nl en zoetstoffen.eu (http://gezondheidenvoeding.nl/voeding/e-nummers/aspartaam-e951-kunstmatige-zoetstof/). De veiligheid van aspartaam is uitgebreid onderzocht en geëvalueerd door diverse onafhankelijke  wetenschappelijke instanties, o.a. door de Scientific Committee on Food (SCF), European Food Safety Authority (EFSA) en de Joint Expert Committee on Food Additives van de WHO (JECFA). Hieruit komt naar voren dat consumptie van aspartaam onder de ADI (zie volgende paragraaf) geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt. Ook het World Cancer Research Fund (WCRF) geeft aan dat op basis van het beschikbare epidemiologische onderzoek geen reden is om aan te nemen dat aspartaam de kans op kanker verhoogt.
Aspartaam heeft een E-nummer. Een stof krijgt alleen een E-nummer als de EU de stof goed gecontroleerd heeft en veilig vindt.
Ook na evaluatie van enkele nieuwe studies (Ramazzini studies) die veel onrust hebben veroorzaakt omdat zij een verband suggereerden van aspartaam met kanker en vroeggeboorte concludeerde EFSA dat het gebruik van aspartaam veilig is. De studies bleken methodologische onzuiverheden te bevatten waardoor zij de eerder door EFSA uitgebrachte adviezen niet beïnvloeden (www.zoetstoffen.nl/zoetstof/aspartaam-e951).

Over de vraag of wijn gezond is doen vele fabeltjes de ronde. Het is echter best terug te vallen op wetenschappelijke studies als je hier een correct antwoord op wenst te krijgen. 
Het United States Department of Health, Education and Welfare heeft een studie uitgevoerd over de link tussen het gebruik van alcoholische dranken en de gezondheid van de persoon in kwestie. De conclusies van deze studie sloten nauw aan met wat eerder voor waar werd aangenomen. Mensen die matig drinken zullen over het algemeen een langer leven hebben dan de geheelonthouders of de zware drinkers. Onder een matige drinker verstaan we iemand die ongeveer drie glazen wijn per dag verbruikt. ...Een groep Spaanse wetenschappers heeft vastgesteld dat het drinken van matige hoeveelheden rode wijn goed is voor je darmmicrobiota. De stoffen die naar voren kwamen als zijnde pre-biotisch (goed voor de groei van bacteriën) zijn de polyfenolen. Polyfenolen vinden we in bijvoorbeeld thee, koffie, chocolade, noten maar ook in druiven en dus in wijn. Uit het onderzoek kwam naar voren dat 1 glas rode wijn per dag de verhouding tussen “goede” en “slechte” bacteriën in de darm voordelig kon beïnvloeden. ...Volgens Amerikaanse wetenschappers bevat rode wijn een stof die de levensduur van cellen verlengt. Het gaat om resveratrol, een polyfenol en antioxidant die ook in onder meer pinda's en druiven te vinden is. Resveratrol zou min of meer hetzelfde effect hebben op cellen als een caloriebeperkt 'hongerdieet' (www.preventievegezondheidszorg.com/wijn1.php). 

Resveratrol is een polyfenol (meer bepaald een stilbenoïde), dat in diverse plantensoorten voorkomt, maar vooral in de schil van blauwe druiven. De zuivere stof komt voor als witte tot lichtgele kristallen, die slecht oplosbaar zijn in water.
Van resveratrol wordt verondersteld dat het een gunstige werking heeft bij het voorkomen van hartaandoeningen en kanker. Het heeft ook een positief effect op de stofwisseling bij obese mannen....Bij gistcellen is aangetoond dat resveratrol de overlevingstijd van de cellen met gemiddeld 70% kan verlengen, vermoedelijk door activatie van sirtuïne. Ook voor organismen als vliegen en wormen is aangetoond dat de stof tot een langere levensduur van cellen leidde. Of de chemische verbinding ook voor menselijke cellen een dergelijke levensduurverlengende uitwerking heeft, is nog onbekend (https://nl.wikipedia.org/wiki/Resveratrol).

Resveratrol komt in de schil van rode druiven voor, en dus ook in rode wijn. Onderzoek dat een aantal jaar geleden is uitgevoerd, zou aantonen dat resveratrol je gezondheid verbetert. Het is destijds dan ook grootschalig in het nieuws geweest dat het gezond zou zijn om wijn te drinken. Rode wijn drinkers hebben in de afgelopen jaren ongetwijfeld regelmatig getoast op een gezond en langer leven… Maar hoe waarschijnlijk het is dat resveratrol daar inderdaad aan kan bijdragen..Enkele jaren na het eerste onderzoek, hebben dezelfde onderzoekers die meewerkten aan het originele onderzoek naar resveratrol, aangetoond dat het effect van resveratrol alleen werkt bij muizen met ernstig overgewicht, en niet bij muizen met een normaal gewicht. Er zijn tot op heden geen onderzoeken uitgevoerd naar de effecten van resveratrol op mensen, alleen maar naar de effecten van resveratrol op muizen (www.salusi.nl/resveratrol-bron-van-eeuwige-jeugd-of-zonde-van-je-geld/).

Resveratrol, het ‘wonderingrediënt’ in rode wijn, komt uit de druivenschillen. Het is een polyfenol: een anti-oxidant in planten. De lijst van onderzoeken die resveratrol een indrukwekkende, gezondheidsbevorderende kracht toedichten is enorm. Muizen die ’t kregen, leefden gemiddeld een stuk langer, en ze hadden ook minder vaak kanker en hart- en vaatziektes. Twee jaar geleden is resveratrol op te dikke mensen getest. Daaruit bleek dat het een gunstig effect heeft op de stofwisseling, op de bloed- en insulinespiegel en op het functioneren van de lever. Last but not least zijn er wetenschappers die resveratrol als Alzheimer-medicijn zien. Minder kans op kanker en dementie, een anti-aging effect, goed voor je hart. Snel ontkurken die fles. Toch?
Prof. dr. Erik Stroes, internist en hoofd vasculaire geneeskunde bij het AMC, nuanceert: ‘Als je alle literatuur er op naleest, zou je bijna denken: ik word 100 met die resveratrol.’ Helaas is het niet zo simpel volgens hem. Ten eerste is bijna al het onderzoek tot nu toe uitgevoerd met dieren. Hoe fantastisch die resultaten ook zijn, dat betekent totaal niet dat je ze automatisch kunt vertalen naar de mens. Ook de dosis telt. Als je van de gezondheidseffecten van resveratrol wilt profiteren, zou je onmogelijk veel wijn moeten drinken: meerdere flessen per dag. Resveratrol innemen als supplement dan? Stroes heeft er zelf onderzoek naar gedaan: ‘We hebben mensen capsules gegeven met polyfenolen uit druiven. Als we ons heel erg inspanden, vonden we jammer genoeg hooguit een heel klein beetje minder gevoeligheid voor een ontstekingsprikkel.’ Het doet hem denken aan de vitaminediscussie: groente is gezond, maar bereik je hetzelfde met vitaminepillen? ‘Ik ben bang dat voor polyfenolen hetzelfde verhaal opgaat: gewoon een beetje resveratrol nemen zal de truc niet doen.’
Proost dan maar?
Stroes vertelt aan patiënten die graag wijn drinken dat ze daar ‘met gezonde mate’ mee door kunnen gaan – voor vrouwen dagelijks maximaal één glas en voor mannen twee – omdat dat ‘zeker niet ongunstig en waarschijnlijk zelfs gunstig is’ met het oog op hart- en vaatziekten. Maar of dat per se te danken is aan de resveratrol, is nog maar de vraag. Stroes: ‘In Rusland hebben hart- en vaatlijders ook profijt van wodka, omdat alcohol de vaten verwijdt.’ Toch zal hij nooit iemand aanraden om aan de sterke drank te gaan: ‘Dat levert weer andere gezondheidsproblemen op.’ En er kleeft nog een nadeel aan te veel drank: het is een verborgen caloriebom, zeker als je er steevast wat blokjes kaas bijneemt. Waardoor je op den duur te dik kan worden en je kans op allerlei serieuze kwalen juist verhoogt. Waar we dan goed aan doen? Stroes: ‘Het enige wat tot nader order werkt, is een gezonde levensstijl en evidence based medicijnen.’ En dat dagelijkse wijntje is dus geen probleem. De kleur maakt niet uit: ook in wit zitten gezonde polyfenolen. Net als in een appelschil, pinda’s en chocola trouwens (www.radarplus.nl/article/253/De-waarheid-over-resveratrol).

Na deze virtuele uitstap langs cocaïne, aspertaam en resveratrol blijkt dat de dames van 100% suikervrij gelijk hebben. Maar ze kunnen dan wel op deze onderwerpen gelijk hebben, dat maakt nog niet dat ze hun stelling hebben bewezen. Laat ik mijn stellingen innemen: suiker is ongezond en matig alcoholgebruik, waaronder bier, is gezond, of laat ik het niet te ongenuanceerd zeggen het is  niet significant ongezond. Dat suiker en suikervervangers slecht zijn, is 'common ground'. daarom dat ik het boek ook las... De kritiek op alcohol vind ik echter te kort door de bocht. Maar ik vermoed dat tal van mensen die geen alcohol drinken hun uitleg aannemen voor waar. Dat is geen probleem, dit blog is niet om mensen te bekeren tot het bierdrinken... De argumenten tegen bier, gaan voorbij aan de talloze onderzoeken naar de voordelen...


Suiker is stom, je kan er beter bier van maken!


zaterdag 3 december 2016

Zie de maan schijnt door de bomen....


Zie de maan schijnt door de bomen...

In de nacht van 27 op 28 januari 1687 zagen ze in Mechelen ook de maneschijn...

Een rosse maan wierp een vreemde gloed over de stad en een Mechelaar die de avond, en zelfs reeds een deel van de nacht, in een herberg aan de Grote Markt had doorgebracht en allicht ook "beneveld " was, zag de niet alledaagse combinatie van de gesluierde Sint-Romboutstoren met de rode maneschijn en begon dadelijk "Brand ! Brand !" te schreeuwen", de toren staat in brand !
Een roep die zich spoedig via toegesnelde burgers over heel de stad verspreidde. De Mechelaars, hierdoor uit hun slaap opgeschrikt, zagen inderdaad door ramen en vensters, in de verte hun toren in een rode vuurzee. In een minimum van tijd was iedereen ter plekke. Al het mogelijke blusmateriaal werd aangesleept.
Langs de draaierige wenteltrap en via ladders en stellingen werden emmers water van hand tot hand aangereikt, hoger en hoger.
Maar vooraleer de hoogste torenverdieping bereikt was, kwam de maan van achter de nevelflarden te voorschijn en merkten de Mechelaars eigenlijk te laat dat ze eigenlijk de maan hadden willen blussen en dat zij door die drinkebroer flink waren beet genomen.
Het verhaal werd onmiddellijk in geuren en kleuren verder verteld en heel Vlaanderen en de andere Noordelijke Provincies lachte zich een bult.
Het ging zelfs zo ver dat de Mechelaars door de Antwerpenaars voor de rechtbank van Geel gedaagd werden. Tientallen spotschriften verschenen i.v.m de geschiedenis van de Maanblusserij, maar de Mechelaars waren en zijn er niet kwaad om.
Ze vinden dat ze bewezen hebben van hun toren te houden : ze hebben hem zelfs willen blussen zonder brand..... En bovendien ze zijn niet de enige "maanblussers" of "maneblussers" in 't Belgenland de Tienenaars trachtten hetzelfde te doen in 1722 en de Diestenaars waren nog straffer, die hebben in 1728 zelfs de zon willen blussen.
En toen op een avond in Peer een dichte zwerm muggen voorbij hun toren zweefden waren deze al even snel ter plaatse met ladders en emmers om ook hun toren te blussen (www.mechelsepompiers.be/Anekdote/maneblussers.php).


Tijdens de nacht van 27 op 28 januari 1687 een mistige winternacht trouwens, verhulden nevelslierten de Sint-Romboutstoren in een bijna ondoorzichtig gordijn (www.mechelsepompiers.be/Anekdote/maneblussers.php).

Maneblusser is een populaire bijnaam voor een inwoner van Mechelen. Ook in andere steden komt deze naam terug als spotnaam voor de inwoners, maar de associatie met Mechelen wordt het meest gemaakt.
Volgens geschiedschrijvers gebeurde het in de nacht van 27 op 28 januari 1687. Die nacht was het volle maan en hing er lage bewolking. Een man die uit een kroeg stapte dacht dat de toren in brand stond en sloeg onmiddellijk alarm. Uit hun slaap opgeschrikte buren trokken hun vensters open en konden alleen hetzelfde vaststellen. In een mum van tijd was de hele stad in rep en roer en werd de noodklok geluid. Het stadsbestuur, de burgemeester op kop, snelde naar de plaats van het onheil en begon in ijltempo de blussingswerken te organiseren. Langs de torentrap gingen emmers water als een ketting van hand tot hand, maar nog voor de top werd bereikt, schoof de maan door de nevel en moesten de moedige Mechelaars toegeven, dat ze slechts de rossige nevelgloed van de maan hadden gezien. Het maanlicht scheen immers door de ramen van de kathedraal en de lage bewolking stond ter hoogte van de klokkenramen in de St.-Romboutstoren, waardoor de indruk ontstond dat er rook uit de toren kwam.
Hoewel ze probeerden de zaak stil te houden, konden de Mechelaars niet verhinderen dat er zelfs over de landsgrenzen hartelijk om werd gelachen. De spotnaam maneblussers zouden de Mechelaars voor altijd bewaren. Om vrijwel dezelfde reden worden ook de Middelburgers zo genoemd.
De legende vermeldt zelfs dat de Mechelaars een proces inspanden wegens eerroof.
Ook in Tienen ging het op dezelfde manier: in december 1772 schreeuwden enkele dronken Sint-Eligiusvierders in de straten dat de Sint-Germanustoren in brand stond. Iets voor middernacht klopten zij bij de minderbroeders aan, die op hun beurt het gemeentelijke pompierkorps alarmeerden. Het volk kwam in rep en roer de straat op. Nergens was er brand te bespeuren. De dronkaards hadden de vuurrode maan achter de kerktoren voor vlammen aangezien (https://nl.wikipedia.org/wiki/Maneblusser).


Mechelen krijgt een eigen stadsbier.  Brouwerij Het Anker creëert het bier Maneblusser (https://hierstroomthetbier.be/2009/12/).

Maneblusser is een Belgisch bier. Het bier wordt gebrouwen door Brouwerij Het Anker te Mechelen.
De naam “Maneblusser” verwijst naar de bijnaam van de Mechelaars: maneblussers. Deze naam gaat terug op een legende volgens dewelke een dronkaard in 1687 tijdens een bewolkte nacht de volle maan achter de Sint-Romboutstoren zag en dacht dat die brandde. Hij sloeg alarm en de Mechelaars kwamen ijlings blussen, tot ze op de toren merkten dat het vals alarm was. Op het etiket van het bier stond tot 2013 de Sint-Romboutstoren. In 2013 werd het etiket vernieuwd. Sindsdien staat er een brandweerman op met een emmer met flesjes bier in de ene hand en in de andere hand een glas bier.
Maneblusser is een blond speciaalbier van hoge gisting met een alcoholpercentage van 5,8%. Het wort heeft een densiteit van 14,2° Plato en het bier is 2 jaar houdbaar. Het bier werd gelanceerd in juni 2009. Het alcoholpercentage wijzigde doorheen de jaren. Het begon met 6,5%, daalde naar 6,2% en in 2015 werd het 5,8% (https://nl.wikipedia.org/wiki/Maneblusser_(bier)).

Mijn flesje van 33cl. is 5,8%. Het is dit keer geen Bavaria Trappist.
Het smaakt kruidig en geurt eveneens zo kruidig. Brouwerij Het Anker uit Mechelen heeft helaas niet de moeite genomen om de ingrediënten op het etiket te vermelden. Het bier heeft een kruidige smaak, of had ik dat al aangegeven? De koolzuurprikkeling versterkt overigens die kruidigheid.


Maneblusser - "Mechels Stadsbier"
Brouwerij Het Anker besloot voor de Mechelaars een vlot drinkbaar stadsbier te brouwen, dat toch voldoende pit in zich heeft om met volle teugen van te genieten. Er werd gekozen voor de Maneblusser: een blond bier van 5,8% alc. vol. met een licht citrus aroma en een fijne afdronk, gebrouwen volgens de traditionele methode van hoge gisting met hergisting op fles.
De naam “Maneblusser” lag voor de hand... In de nacht van 27 op 28 januari 1687 wierp de maan haar gloed op de spits van de St.Romboutstoren die in de nevel gehuld was. “Brand, de toren staat in brand!” riep een dronkaard. De noodklok werd geluid en iedereen snelde ter hulp. Nog vóór de spits bereikt werd, schoof de maan zachtjes door de nevel en sindsdien zullen de Mechelaars voor altijd “de Maneblussers” blijven.
TECHNISCHE FICHE
Blond speciaalbier
Goudgeel
5,8 % Vol.
Uitsluitend Belgische hop
2 weken lagering
14° Plato
Hoge gisting hergist in de fles
EBU 20
EBC 7
CONDITIONERING 33cl 20L - 30L
MINIMUM HOUDBAARHEID 2 jaar 8 maanden
Schenktemperatuur 5-7°C (www.hetanker.be/nl/maneblusser)

The packaging for Het Anker‘s Belgian pale ale recently went through a redesign from the De Bemanning agency. The packaging utilizes the red and yellow colors of the brewery’s hometown flag of Mechelen, Belgium and pulls from the local legend of the ‘Maneblussers.’
The inspiration for this brew originates in the night of January 27th in the year 1687. The moon projected its reddish glow on Saint Rumbold’s tower, which was wrapped in a dense fog. “Fire, fire, the tower is on fire!” shouts the dreary voice of a drunken man. The alarm was sounded and people were making haste to help extinguish the so-called fire. Before the tower was reached, the moon slowly moved through the fog. From that moment on, the Mechelenians are called the Maneblussers or ‘Moonextinguishers.’ — Brouwerij Het Anker (www.ohbeautifulbeer.com/2013/11/maneblusser/)


Het glas doet mij denken aan Brugse Zot...
Maar wat is het recept?

Maneblusser (fles) 33cl - €4,00
Mechelaars hebben ons sinds eeuwen veel jolijt gebracht. Om hen te eren vonden we het kies om een vlot drinkbaar stadsbier te brouwen dat voldoende pit in zich heeft. Na grondig proeven werd gekozen voor Maneblusser : een blond bier van 6 % Alc.Vol., gebrouwen volgens de traditionele methode van hoge gisting met hergisting op fles. Springen we even terug naar de nacht van 27 januari 1687. De maan wierp haar gloed op een in nevelen gehulde St. Romboutstoren. “Brand, brand, de toren staat in brand !” riep een dronkaard. De noodklok werd geluid en met blusmateriaal werd ter hulp gesneld. Nog vóór de spits bereikt werd, schoof de maan zachtjes door de nevel en sindsdien zullen de Mechelaars voor altijd de “Maneblussers” blijven.
Alcoholpercentage 6% Schenktemperatuur: 5-7 °C. (www.nostalgieetenendrinken.nl/cafe/menukaart/8-speciaal-bieren-be)

Dit toegankelijke en zuivere Blond bier 'De Maneblusser' is vernoemd naar de populaire bijnaam voor een inwoner van Mechelen. Deze verwijst naar de legende van een dronkaard die de maan achter de Sint-Romboutstoren zag 'schijnen' en dacht dat die brandde.
Soort Blond en wit Inhoud - % 33CL - 6,5% Vol (www.gall.nl/shop/904724-maneblusser-33cl/)

28 februari 2014
wimvanderneutwimvanderneut
Een troebel fris biertje wat doet denken aan een ongefilterde weissen. Een Belgisch biertje, Belgen kennen het begrip van het rheinheitsgebot alleen maar van horen zeggen. Dus hup wat citroen er bij in. Lekker maar het versterkt de bitterheid wel en daar moet je een beetje van houden en waarderen. Een fris fruitig bitter biertje dus. Met toch ook wel een iets zoetige en moutige ondertoon. En ergens ook een appelachtige frisheid. Geen dryhopping, een lekker traditioneel biertje.
Verrassend is dat ondanks dat het bier niet is gefilterd het toch niet een echt vol mondgevoel geeft of een vol gevoel, een door drinker dus. Het alcoholgehalte van maar 6.2% helpt hierbij. Door de nevel van de tarwe(denk ik) blijft de gist in het bier drijven, het bier kent dan ook geen echte smaakverandering. De eerste slok proeft net zo als de laatste. Het is een prima goed doordrinkbare Belgische Duitse Weissen. Het is nu februari en dan doet dit soort bier het verlangen naar het voorjaar met terrasweer wel erg veel leven geven.
Maneblusser is het lichtblonde Mechels stadsbier dat wordt gebrouwen voor alle ‘Maneblussers’ ter wereld: zij die houden van gezelligheid, feest en lekker bier.
Dit speciaalbier heeft een uitgesproken fris karakter, met voldoende pit om met volle teugen van te genieten. De fijne afdronk en vleugje citrus aroma zorgen voor een feestelijk frisse smaak!
In aanloop naar de Hanswijkcavalcade Mechelen 2013 wordt het nieuwe flesje Maneblusser (nieuw etiket, zelfde smaak!) voorgesteld in eigen stad (https://pilsje.wordpress.com/2014/02/28/maneblusser/).

Ik herken wat hopbitterheid en na het lezen van het verhaal van Wimvanderneut kan ik ook tarwe ontdekken. Het bier tintelt op mijn tong en de zachte smaak kan ik inderdaad wel wat plaatsen als een tarwebier. Het verklaart ook de geweldige categorie van Gall & Gall ('blond en wit'). Zou die tarwe de kruidige smaak veroorzaken? Geen idee. Ach, sommige dingen mogen best een mysterie blijven...